Iste Firat’in yazisi…

İnternet değişen ve değiştiren bir gerçeklik olarak hayatımızda olduğu sürece çeşitli hipotezler üzerinde konuşmaya devam edeceğiz. Bu kez konusunu edeceğimiz hipotezler Elevation Partners kurucularından Roger McNamee‘ye ait.

McNamee, TedxSantaCruz konuşmasında internet hakkında bilmemiz gereken 6 önemli noktaya parmak basıyor.

1. Microsoft Ölüyor

Bu hipotezle sunumuna başlayan McNamee, Microsoft’un ölümünü akıllı telefonların yükselişi ve masaüstü bilgisayarların popüleritesini kaybetmesiyle ilişkilendiriyor. Windows’un internete bağlı cihazlardaki payının 2000′li yıllarda yüzde 96 olduğunu, bugün ise bu oranın yüzde 50′nin altına düştüğünü gösteriyor.

2. İndeks Araması Doygunluğa Ulaştı

McNamee Google’ı da (aslında Google.com’u) Microsoft’un yanına gönderiyor. Bunun nedeni 2008 yılında indeks aramalarının yüzde 90 iken, bugün yüzde 50 seviyesine düşmüş olması. Sunumda paylaşılan grafiğe göre aramalarımızın yarısını artık Wikipedia, Facebook ve Twitter’ın başını çektiği diğer siteler alıyor. Amazon’da yapılan aramaların yoğunluğunu düşünün..

McNamee, daha önce değindiğim bu konuda iyi bir veriyle destek veriyor. Mobilde indeks aramasının daha da zor olduğunu söylüyor ve kabaca Instapaper‘in kurucusu Marco Arment‘in sözlerine katılıyor.

3. Uygulamalar Webi Bastırıyor

İlk olarak Wired‘ın ortaya attığı bu hipotezi tekrarlayan Roger McNamee Apple’ın WWW’e üstün geldiğini gösteriyor. Apple’ın bu yıl 1 milyon cihaz gönderdiğini söyleyen yatırımcı, Apple Dünyası’nda yaşadığımızdan bahsediyor ve Steve Jobs’un kontrolcü yapısına hafif bir gönderme yapıyor.

4. HTML5 Herşeyi Değiştiriyor

Web teknolojilerinin gelişiminde başı çeken HTML5 de sunumda kendine yer buluyor. Flash’tan kurtulmanın çok önemli olduğunu anlatan McNamee, HTML5′in verimliliğine inanıyor.

Hatırlanacağı üzere Adobe mobil cihazlarda Flash’ı desteklemeyeceğini açıklayarak HTML5′in geleceğinin daha parlak olmasının yolunu açmıştı.

5. Tabletler Kazanıyor

Tabletleri de Windows’un ölümüne bir sebep olarak görüyor McNamee. Bir iPad’e sahip olunmadığı takdirde ortada neyin döndüğünü anlamanız zor diyerek diğer rakiplerin (Google, RIM, webOS) biraz canını sıkıyor. Diğerlerinin pek etkili olmadığını, Apple’ın iPad ile iPod benzeri bir pazar hakimiyeti yakaladığını söylüyor. (McNamee, HP’nin satın alıp sonradan bireysel tüketicilere kapılarını kapatan webOS’a yatırım yaptıklarını da konuşmanın başında söylüyor.)

6. Sosyal Platformlar

McNamee son olarak Facebook’un başını çektiği online sosyal dünyanın öneminden bahsediyor. Zynga’yı oyunsallaştırma başarısındaki önemi Facebook’la ilişkilendiriyor. Sosyallik kavramının artık bir platform değil özellik olduğunu ve etkileşimin etkili olduğunu ifade ediyor.

Google severlerin (ki buna ben de dahil olabilirim) biraz tepki koyabileceği bir sunuma imza atan Roger McNamee, gelecekte uygulamalara dayalı bizi özgürleştiren araçlara sahip olacağımız bir internet dünyasından bahsederek sahneden iniyor.

“Beni her meslekten kadınla aldattı. Kumar oynuyor” sözlerine dava açıyor.

Mehmet Ali Erbil, Coşkun’un kendisi hakkında söylediği “Beni her meslekten kadınla aldattı. Bir gece de 100 bin dolarlık kumar oynuyor” sözlerini oğlu Ali Sadi büyüdüğünde Google’da okuyunca psikolojisinin bozulacağından endişe ettiğini söyledi.

Ünlü şovmen konuyla ilgili avukatına talimat verdi. Hukuki prosedürü öğrendikten sonra Google ’a dava açacağını belirten Mehmet Ali Erbil, şöyle konuştu: “Google ’a ‘Mehmet Ali Erbil’ yazınca bütün o sözler çıkıyor. Benim için önemli değil ama Ali Sadi ileri de Googla ’da adımızı yazınca bunları okuyacak.

Anne- babalarının hatalarını çocuklar ödememeli. Onun sağlıklı bir yaşam sürmesi için bunları okumaması lazım. Google ’dan bunların çıkarılması için ne gerekiyorsa yapacağım…

http://www.beyazgazete.com/haber/2010/04/20/mehmet-ali-erbil-google-a-dava-aciyor.html

Bu kadar paranoyak bir yaklaşıma sahip olduğum halde şüphelenmememin en önemli sebebi, teknik taraftan olmamasına rağmen hocamın internetten bahsederken şu bizim 90′lı yıllardan beri ağzımızdan düşürmediğimiz yakınsama konusuna gönderme yapıp, internetin yakınsamaya girdiği her teknolojiyi kendi karakterine göre yapılandıran erkil bir yanının olduğu saptamasını çok net şekilde yapmasıydı.

Aradan yıllar geçti… TV ile internet birbirine yakınlaştılar. Yepyeni bir dönemin başlangıcını oluşturacaklar. İnternet, radyo,gazete ile yakınsamalarnda hep diğer tarafı kökünden değiştirirken çok güzel yeni bebekler dünyaya getirmişdi. Ancak, TV tarafı hepsinden daha heyecanlı bir yakınsama… Bu sefer diğer taraf dünyanın en önemli ve büyük sektörlerinden biri. Bu nedenle ortaya çıkacak karışım beni çok ama çok heyecanlandırıyor.

Medya teorisi en basit anlatımı ile bir mesajın bir mecra üzerinden gönderici tarafından alıcıya iletilmesidir. Daha ileri teknikler alıcının bir geribildirim yapabilmesi imkanını sağlar. Ancak geribildirim doğru kanallarda çok dikkate alınsa bile, mesaj yoğunluğunun yanında çok cılız bir akımı oluşturur. Geri bildirimi zaten yeteri kadar güçlendirirseniz bir etkileşim yada interaktivite’den bahsetmek daha doğru olur. IPTV işte bu durumu doğal hale getiren bir oluşumdur. Geri bildirim o kadar yoğundur ki; mesajı formatlar, değiştirir. Teorik açıdan anlattığınızda belki çok anlam ifade etmese de IPTV sadece bir iletişim teknolojisi değildir. Programın üretimini, üretim kalitesini, program formatlarını da ciddi anlamda etkiler. Rejinin hükümranlığına son verecek bir TV teknolojisidir, IPTV.

IPTV’nin en iyi anlatımları ile belki de hergün karşı karşıyasınız… Hani evindeki Lost dizisinin başlamasına 42 saniye kala işyerinden çıkan Ali bey’in dizinin hiçbir tarafını kaçırmamasından, evimizdeki internetin hem telefon hem internet hem de televizyon olması durumudur, IPTV.

IPTV ilk anda evimize internet hattı üzerinden girecek bir TV yayını gibi görünen ama sonunda TV’de seyrettiğimiz bir yayını hiç durdurmadan telefonumuza aktarabileceğimiz bir hayat şeklinden bahsediyoruz.

Yani kısacası şu an üzerinde çalıştığımız, yasa ve yürütmeliğini çıkardığımız IPTV sadece bir teknoloji değil hepimizin hayatını, TV’ye bakış açısını değiştirecek bir yaşam tarzı…

Müşteri deneyimi gurusu Don Peppers, Y jenerasyonu çağında internetteki her şeyin sonsuza kadar kaldığını belirtti ve “Kendinizi Google’dan çıkaramıyorsunuz. İçine işenmiş havuzdan idrarı çıkarmak kadar zordur bu. Bir kere buraya kötü düşmemeye bakın” dedi. Peppers, Y kuşağının mahremiyeti bilmediğini, e-maili bile demode bulduğunu söyledi.

KULAKTAN kulağa pazarlama uzmanı, müşteri deneyimi gurusu Don Peppers, İkinci Dünya Savaş sonrası doğan kuşakları ifade eden ‘baby boomers’ döneminin kapanmak üzere olduğunu belirterek, “1980′lerde ve sonrasında doğanlar e-maili bile demode buluyor.

Boston Üniversitesi artık öğrencilere e-mail adresi vermiyor. E-mail sevmiyorlar çünkü. Onlar Facebook, Twitter gibi sosyal paylaşım siteleri üzerinden haberleşiyorlar. Y jenerasyonu diye adlandırılan bu kitle her şeyi kökten değiştiriyor” dedi. Management Center Türkiye tarafından 10′uncusu düzenlenen Pazarlama Zirvesi’nde konuşan Peppers’ın ‘Ölüm Sebebi: Kulaktan kulağa pazarlama’ başlıklı sunum yaptı.

Mahremiyet öldü

Y jenerasyonuyla birlikte mahremiyetin de tamamen bittiğini vurgulayan Peppers, sözlerini şöyle sürdürdü: “ABD’de evlenen 8 çiftten biri internette tanışıyor. 2011 yılına kadar baby boomer’lar büyük oranda azalmış olacak. Biz gidiyoruz. Hoş geldin Y nesli. Y jenerasyonunun yüzde 96′sı sosyal medyaya çok bağlı yaşıyor. Y jenerasyonundan birine mahremiyeti sorun. ‘Aman Allahım o da ne’ derler. Mahremiyet koruması, baby boomer nesliyle ölüp gidecek. Ergenlik çağındaki çocuğunuzun arkasında durup ekrana bakın. Zamanı böyle yakalayabilirsiniz. ”

İçine işenmiş havuz

“Artık her şey çok çabuk internete düşüyor. Bilgi her yere her kısa sürede yayılıyor” diyen Peppers, kötü bir şeyin internete düşmesi halinde bundan kurtulmanın neredeyse imkansız olduğunu söyledi. Peppers, teknolojinin her şeyi değiştirdiğini, Google’da her saat 20 milyon arama yapıldığını belirterek şöyle konuştu:

“Daha önce bu cevapları nasıl buluyorduk. Teknik bilgiler dünyada hızla değişiyor. Bu şu demek üniversite üçüncü sınıfa geldiğinizde daha önceki yıllarda öğrendikleriniz eskiyecek. Nasıl yeni şeyler öğrenecek insanlar? İnternetteki şey sonsuza kadar orada kalıyor. Kendinizi Google’dan çıkaramıyorsnruz. İçine işenmiş havuzdan idrarı çıkarmak kadar zordur bu. Bir kere kötü şekilde düşmemeye bakın. Brüno filminde bunu feci bir şekilde gördük. Çıktığının ertesi günü gişe yüzde 40 düşmüştü. Filmden çıkıp herkes birbirine felaket bir film sakın paranı harcama dedi ve bunu sosyal paylaşım sitelerine taşıdılar. 2005′t e bir blogda Dell’le ilgili kötü hizmetten yakınılmış. Bu şelale etkisi yarattı. Küçük bir firma olsa batardı.”

Reklamı değil arkadaş önerisini dikkate alıyor

REKLAMIN ürün duyurusu için önemli olduğunu hatırlatan Don Peppers, “Müşteriler birbirlerine reklamları değil deneyimlerini aktarırlar. Ürününüzün iyi olması gerekir. İnsanlara nelere güvendikleri sorulmuş. Yüzde 83 arkadaşlarının tavsiyelerine, yüzde 50 yabancıların önerilerine, yüzde 14 de reklamlara güvendiğini söylemiş” dedi.

Peppers, Amazon ve e-Bay gibi sitelerin tamamen güven esasına dayalı olduğunu ve güven yaratarak bu kadar büyüdüğünü de vurguladı. Peppers ürün odaklı stratejinin yerini müşteri odaklı stratejinin aldığını belirterek, “Üründe pazar yapından müşteride ise müşteri payından söz edersiniz. Birinden birini seçmek zorunda değilsiniz; ikisini birden benimseyebilirsiniz” diye konuştu.

‘Mekanik Türk’ün arkasındaki de insan

DON Peppers, teknoloji ne kadar gelişirse gelişsin, dünyada neler olursa olsun insan faktörünün etkisini kaybetmeyeceğini vurgulayarak şu öyküyü aktardı: “Abraham Lincoln’e General Grant’ın başarısının sırrı soruluyor ve o da The Mechanical Turk (Mekanik Türk) örneğini veriyor. Bir Macar bir tahta adam yaratıp, giydirmiş. The Mechanical Turk ismini vermiş. Satranç oyanayan bu tahta makine bütün rakiplerini yenmiş. Avrupayı turlamış. Her sarayda prensleri, kraliçeleri eğlendirmiş.”

http://www.hurriyet.com.tr/ekonomi/13169664.asp

Ünlüler de kendileri hakkında internette bulunan negatif içerikleri kaldırabilmek için büyük çaba sarf etmek zorunda kaldı. Benzeri durumları şirketler de yaşıyor. Teknoloji devrinde kişiler ve şirketler hakkında ilk bilgi kaynağı internetteki arama motorları. Bu konuda ilk tercih edilenin Google olduğu göz önünde bulundurulduğunda arama motorunda haklarında negatif haberlerin yer olması, kişilerin ya da şirketlerin çok önemli işleri kaybetmesine bile sebep olabiliyor. Bu nedenle internette itibar yönetimi ve yönetimin nitelikli kişiler tarafından yapılması gerekliliği herkes için giderek önem kazanıyor. Zira süreç sadece arama motoru optimizasyonu ile sınırlı değil.

İnsanlar hakkında en kolay bilgi edinilebilecek kaynak haline gelmesi nedeniyle internet, birçok kişi ve şirket için bir savaş alanına dönüştü. İnternette özellikle negatif içerik pozitif içeriğe göre daha fazla tıklanıyor. Daha çok ilgi gördüğü için de arama motorlarında çok daha önlerde sıralanıyorlar. Bu yüzden kişilerle ilgili Google’da arama yapıldığında negatif içeriğe rastlamak çok daha olası. Ve bu durum rakipler arasında bir saldırı metodu olarak kullanılabiliyor. Bu saldırılarla başa çıkamayan kişi ve şirketler profesyonellerin yardımını talep eder oldu. Online İtibar Yönetimi danışmanı Atıf Ünaldı’nın bu işe başlama hikayesi de benzer bir sebebe dayanıyor. Sunduğu televizyon progragramına katılan ünlüler, internete olan ilgisini bildiklerinden çekim aralarında yaşadıkları sorunları anlatıp, kendisinden yardım istiyorlar. Atıf Ünaldı, böyle bir ihtiyaç olduğunu görünce yurtdışında benzeri hizmetler veren örnekleri araştırıyor. Kendisi ile aynı zamanlarda Reputation Defender’ın benzer bir ihtiyaçtan kurulduğunu görüyor ve bu işi profesyonel olarak yapmaya başlıyor.

Türkiye’deki talep arttıkça bu durum bir iş alanına dönüşmeye başlıyor. Ve taleple doğru orantılı olarak hizmet verenlerin sayısı da artıyor. Elbette kazanç boyutu da bu işin profesyonelliğe dökülmesinde etkili. Vakaya göre değişmekle birlikte bir sorunun çözümü için 10 bin dolar telaffuz ediliyor. Sorun çözüldükten sonra aylık takip hizmeti ise 300 ila 500 dolar arasında bir maliyet. Ancak bu işin profesyonelleri etik dışı konularda kişi ya da şirketlerin 100 bin dolar bile teklif edebildiğini söylüyor, hizmeti vereni ikna etmek için.

EN HASSAS İTİBAR SİYASİLERİN

Türkiye’de internetteki itibarına birinci derecede siyasiler dikkat ediyor. Özellikle seçim dönemlerinde bir siyasetçinin hakkında çıkacak en ufak bir negatif haber, bin dolar bile teklif edebildiğini söylüyor, hizmeti vereni ikna etmek için.

Türkiye’de internetteki itibarına birinci derecede siyasiler dikkat ediyor. Özellikle seçim dönemlerinde bir siyasetçinin hakkında çıkacak en ufak bir negatif haber, seçimi kaybetmesine neden olabiliyor. Ve siyasi için böyle bir durumun iyi yönetilememesi kariyerine mal olabiliyor. Atıf Ünaldı, “Siyasetçiler çok hassas bir itibara sahip, bu yüzden olayın öneminin farkındalar” diyor. Durum o kadar hassas ki, son seçimlerde Wikipedia’daki profilinde memleketinin adı değiştirilen ünlü bir siyasimiz bile böyle bir yardım almak için başvuruda bulundu. Türkiye’de siyasilerin memleketlerinden aldıkları oylar seçim zaferinde önemli bir yere sahip.

Böyle bir hata bir anda bakanın hemşehri oylarının kaybına neden olabilir. Çünkü internet aramalarında Wikipedia kişisel web sitelerinden çok daha yüksek sıralarda konumlanabiliyor. İş adamları ise online itibar yönetiminin değerini yeni yeni öğreniyor. Ama bazen acı tecrübelerin sonunda… Örneğin ünlü bir Türk çay üreticisinin Almanya’da önemli bir anlaşma yapma aşamasındayken, Alman şirketin internette birçok negatif habere rastlaması nedeniyle anlaşmanın yapılamaması en vahim örneklerden biri. İnternette yayılan kötü haberler yüzünden sıkıntı yaşayanlar bu çay şirketi ile sınırlı değil. Danone ve LC Waikiki de geçtiğimiz yıllarda internette sıkıntılı süreçler yaşayan firmalara örnek olarak verilebilir. Prosedürü özetlemek gerekirse, online itibar yönetimi, arama motoru optimizasyonu, kişisel ilişkiler ve hukuk olmak üzere üç ayaktan oluşuyor. Arama motoru optimizasyonu öncelikle kötü haberlerin olabildiğince aşağı çekilmesi ile sağlanıyor. Bunun yanında bazen pozitif içeriği yukarı taşımak, negatifi aşağı çekmekten kolay olabiliyor.

Hakkında pozitif içerik bulunmayan kişiler için pozitif içerik oluşturmak da online itibar yönetiminin hizmetleri arasında yer alıyor. Bazı durumlarda negatif içeriği yok etmek yerine pozitif içerikle ilişkilendirmek de çözüm olabiliyor. Tabii Google’un sürekli indeksleme algoritmasını değiştiriyor olması bu konuda çalışan şirketlerin kendilerini sürekli güncellemelerini gerektiriyor.

http://www.scribd.com/doc/17385018/Itibar-yonetimi-Online-Reputation-an-article-about-Atif-UNALDI

Ünlüler de kendileri hakkında internette bulunan negatif içerikleri
kaldırabilmek için büyük çaba sarf etmek zorunda kaldı. Benzeri
durumları şirketler de yaşıyor. Teknoloji devrinde kişiler ve
şirketler hakkında ilk bilgi kaynağı internetteki arama motorları. Bu
konuda ilk tercih edilenin Google olduğu göz önünde bulundurulduğunda
arama motorunda haklarında negatif haberlerin yer olması, kişilerin ya
da şirketlerin çok önemli işleri kaybetmesine bile sebep olabiliyor.
Bu nedenle internette itibar yönetimi ve yönetimin nitelikli kişiler
tarafından yapılması gerekliliği herkes için giderek önem kazanıyor.
Zira süreç sadece arama motoru optimizasyonu ile sınırlı değil.

İnsanlar hakkında en kolay bilgi edinilebilecek kaynak haline gelmesi
nedeniyle internet, birçok kişi ve şirket için bir savaş alanına
dönüştü. İnternette özellikle negatif içerik pozitif içeriğe göre daha
fazla tıklanıyor. Daha çok ilgi gördüğü için de arama motorlarında çok
daha önlerde sıralanıyorlar. Bu yüzden kişilerle ilgili Google’da
arama yapıldığında negatif içeriğe rastlamak çok daha olası. Ve bu
durum rakipler arasında bir saldırı metodu olarak kullanılabiliyor. Bu
saldırılarla başa çıkamayan kişi ve şirketler profesyonellerin
yardımını talep eder oldu.
Online İtibar Yönetimi danışmanı Atıf Ünaldı’nın bu işe başlama
hikayesi de benzer bir sebebe dayanıyor. Sunduğu televizyon
progragramına katılan ünlüler, internete olan ilgisini bildiklerinden
çekim aralarında yaşadıkları sorunları anlatıp, kendisinden yardım
istiyorlar. Atıf Ünaldı, böyle bir ihtiyaç olduğunu görünce
yurtdışında benzeri hizmetler veren örnekleri araştırıyor. Kendisi ile
aynı zamanlarda Reputation Defender’ın benzer bir ihtiyaçtan
kurulduğunu görüyor ve bu işi profesyonel olarak yapmaya başlıyor.
Türkiye’deki talep arttıkça bu durum bir iş alanına dönüşmeye
başlıyor. Ve taleple doğru orantılı olarak hizmet
verenlerin sayısı da artıyor. Elbette kazanç boyutu da bu işin
profesyonelliğe dökülmesinde etkili. Vakaya göre değişmekle birlikte
bir sorunun çözümü için 10 bin dolar telaffuz ediliyor. Sorun
çözüldükten sonra aylık takip hizmeti ise 300 ila 500 dolar arasında
bir maliyet. Ancak bu işin profesyonelleri etik dışı konularda kişi ya
da şirketlerin 100 bin dolar bile teklif edebildiğini söylüyor,
hizmeti vereni ikna etmek için.

EN HASSAS İTİBAR SİYASİLERİN
Türkiye’de internetteki itibarına birinci derecede siyasiler dikkat
ediyor. Özellikle seçim dönemlerinde bir siyasetçinin hakkında çıkacak
en ufak bir negatif haber,
bin dolar bile teklif edebildiğini söylüyor, hizmeti vereni ikna etmek için.

EN HASSAS İTİBAR SİYASİLERİN
Türkiye’de internetteki itibarına birinci derecede siyasiler dikkat
ediyor. Özellikle seçim dönemlerinde bir siyasetçinin hakkında çıkacak
en ufak bir negatif haber,
seçimi kaybetmesine neden olabiliyor. Ve siyasi için böyle bir durumun
iyi yönetilememesi kariyerine mal olabiliyor. Atıf Ünaldı,
“Siyasetçiler çok hassas bir itibara sahip, bu yüzden olayın öneminin
farkındalar” diyor. Durum o kadar hassas ki, son seçimlerde
Wikipedia’daki profilinde memleketinin adı değiştirilen ünlü bir
siyasimiz  bile böyle bir yardım almak için başvuruda bulundu.
Türkiye’de siyasilerin memleketlerinden aldıkları oylar seçim
zaferinde önemli bir yere sahip.
Böyle bir hata bir anda bakanın hemşehri oylarının kaybına neden
olabilir. Çünkü internet aramalarında Wikipedia kişisel web
sitelerinden çok daha yüksek sıralarda konumlanabiliyor. İş adamları
ise online itibar yönetiminin değerini yeni yeni öğreniyor. Ama bazen
acı tecrübelerin sonunda… Örneğin ünlü bir
Türk çay üreticisinin Almanya’da önemli bir anlaşma yapma
aşamasındayken, Alman şirketin internette birçok negatif habere
rastlaması nedeniyle anlaşmanın
yapılamaması en vahim örneklerden biri. İnternette yayılan kötü
haberler yüzünden sıkıntı yaşayanlar bu çay şirketi ile sınırlı değil.
Danone ve LC Waikiki de geçtiğimiz yıllarda internette sıkıntılı
süreçler yaşayan firmalara örnek olarak verilebilir.
Prosedürü özetlemek gerekirse, online itibar yönetimi, arama motoru
optimizasyonu, kişisel ilişkiler ve hukuk olmak üzere üç ayaktan
oluşuyor. Arama motoru optimizasyonu öncelikle kötü haberlerin
olabildiğince aşağı çekilmesi ile sağlanıyor. Bunun yanında bazen
pozitif içeriği yukarı taşımak, negatifi   aşağı çekmekten kolay
olabiliyor. Hakkında pozitif içerik bulunmayan kişiler için pozitif
içerik oluşturmak da online itibar yönetiminin hizmetleri arasında yer
alıyor. Bazı durumlarda negatif içeriği yok etmek yerine pozitif
içerikle ilişkilendirmek de çözüm olabiliyor. Tabii Google’un sürekli
indeksleme algoritmasını değiştiriyor olması bu konuda çalışan
şirketlerin kendilerini sürekli güncellemelerini gerektiriyor.

Despite its non-journalistic approach, Google’s latest tools could revolutionise both the experience and production of news media

Google’s search algorithm works on a simple principle: on the web, sites link to other authoritative sources, and the more sites link to something the more authoritative they think it is. That’s great if you’re dealing with sites that actually follow that rule – as the vast majority do.

But what do you do to make your search engine useful when you have a class of websites that produce almost identical content but which barely ever link to each other? What does Google do about news websites?

They generate new content all the time, sometimes using (or copying) each others’ work without acknowledgement – particularly without those links to each others’ sites that Google’s standard algorithm relies on to measure authority. What do you do with a chunk of the web that doesn’t really behave like the rest of the web?

That’s the problem facing Josh Cohen, senior business product manager for Google News. He can’t win. Since Google News arrived in April 2002, and in its more current form that September, publishers have had a love-hate relationship with it. They complain that it is “stealing” readers by providing a product similar to their own but without producing any content, yet desire prominent placement so that people will come and read their stories by clicking through from it.

Cohen notes that people don’t use Google News as they do Google’s main page: “The user base on Google News is split. One half is using it in a browse mode and the other half is actively searching.”

But one returns to that problem about news sites: the rules of journalistic production are not compatible with Google’s algorithm, based on the link culture of the web. And even though Maile Ohye, Google’s developer programs technical head, has said that in news searching Google values the original source which broke the story first, Google News shows something different.

Fresh angle

But Google, where 97% of revenues come from advertising and just 3% from licencing and other sources, isn’t giving up on journalism. While news portals are still moving their editorial staff from evening deadlines to the early morning shifts that are relevant for an office medium such as the internet, Google is taking another approach to journalism.

It is insistent, for example, that humans don’t choose what stories appear: computers do. And computers also inform its other experiments with how to present journalistic output, most recently Spotlight (which follows an algorithm focusing on filtering special-interest articles, opinion pieces, investigative journalism and other articles of “lasting value”) and Fast Flip, which creates an ad-hoc magazine of screenshots of news organisations’ webpages — where, it’s hard not to notice, those with prominent pictures of women often feature among the most-clicked.

Cohen agrees that Google is trying to emulate certain journalistic qualities alongside breaking news: “Yes, the Spotlight feature attempts to bring interesting pieces to the surface. And here it overlaps with Fast Flip, which is like browsing through a magazine.”

So is Google moving away from breaking news? “I wouldn’t call that a shift of strategy,” says Cohen. “Indeed with Spotlight, Google News is not focusing on news, but on the serendipity you get from picking up a newspaper.

“Fast Flip follows a similar approach. By flipping through, you start reading a story you never would have thought of to read. It’s the fun element of discovery. We think of it as a hyper-personalisation that brings to readers the serendipity they know from print.”

Previously, Google has concentrated on being a search engine and delivering breaking news from other organisations. Now it is delivering something that the reader hasn’t actually searched for – another way in which news is unlike normal search.

So is Google really not moving away from simply searching the news? Cohen (who was hired when Google recognised that it should put a face to its algorithm) sounds evasive: “Well, the reader would not search for it, but still it works like a request for a hyper-personalisation of news. It is not easy to develop an algorithm for it. It keeps the programmers busy. It is very tough to figure out, how to do it and import it into the service.”

When you are talking to Google, sooner or later you come across this argument: it is the algorithm, regardless of whether you are asking about privacy issues, the ranking within Google News, or Google’s plans on expanding within journalism. You’ve got a problem? Well, there is an algorithm for it. And Google is not only programming an algorithm for new ways of delivering journalism but products that might as well affect its production.

New wave of journalism

This year, Google has rolled out nine new search options. These are hidden in the left sidebar and allow users to filter their results by hour or date range, or to look only within blogs, or for reviews. This means that Google’s search can now be filtered to show results indexed minutes or seconds ago – ideal for researching a story.

“There is a lot of high-quality information out there,” says Cohen. “Not only journalism, but blogs and other services. And our task is to bring this information to the reader. So ask yourself: Is Twitter journalism? I don’t know. But there is no question that it is part of the dialogue.”

Besides that there is also Google Wave, a browser-based tool that could be used for real-time collaborative journalism, which has just gone into public beta testing (with mixed results).

Cohen says of the product, which hardly anyone had seen when we spoke: “We had a lot of publishers reaching out to us, asking if they can use Google Wave. There is clearly an interest there.”

And certainly newspapers have made good use of collaborative journalism – including the Guardian’s investigation of 458,832 pages of documents about MPs’ expenses.

So could Google News use Google Wave as a reporting tool and, following a disaster, for example, publish the results immediately via the new live search?

At the moment, Cohen says not: “We will always draw the distinction: we are not journalists. We don’t want to become editors. We understand ourselves as a service or a platform. There is no overarching goal in becoming something like the iTunes of journalism.

“As a company it is just really important to play with different angles and continue to try new things. We develop things, a lot of different things, and we put them out to learn from our failures. That’s simply what we do.”

And, as the market position of Google is a lot better than that of many publishers, technology will keep on chasing journalism. The relationship might not be easy, but apart from the future arriving here much faster, it is here to stay.

Execs reveal why newspapers don’t block Google by Greg Sandoval

To hear the poobahs of traditional media tell it, Google is to print media what global warming is to the polar caps. At many once-stalwart print publications, profits are melting away.

For several months, leaders at some of the nation’s most influential newspapers and periodicals, including The Wall Street Journal, The Associated Press, and the online arm of Forbes magazine have begun blaming Google and similar Web services for at least some of their deepening financial troubles. Google sells ads tied to the news blurbs it “scrapes” from news sites. It links back to the Web sites from which it acquired the content but doesn’t share ad revenue with them. This isn’t fair, many media execs say.

In all the very public bashing of Google, however, few if any of the critics has answered why they don’t just cut Google out of the equation by preventing the search engine from indexing their Web pages. The task could be accomplished by inserting a single line of code into their URLs. If Forbes.com added a line such as forbes.com/robots.txt, content from the site would be rendered invisible to Google.

Representatives from the Journal and AP declined to comment for this story, but their Web sites speak volumes for them. None of the companies has severed ties with Google and risked losing access to the search engine’s millions of users. Traditional print publications, which have seen ad revenue plummet, mass layoffs, and in some cases the shut down of operations, are now hopelessly dependent on Google to lure readers, says media executives. Jim Brady, the Washington Post’s former digital chief, says the question of whether Google is good or bad for print journalism is almost irrelevant at this point. Print publications are helpless to do anything about it.

“Get out a sheet of paper and write down all the things Google does for you,” said Brady, former executive editor of Washingtonpost.com, as he offered advice to his former peers in old media. “Google allows your content to be exposed to people who would never see it otherwise. If you’re able to code your pages well, then you can get an awful lot of leads from Google. It’s up to your site to turn those leads into loyal customers…Google is not going away.”

Pointing fingers
That’s not exactly how Jim Spanfeller sees it. The CEO of Forbes.com questioned in an opinion piece he wrote for the blog PaidContent.com, “is Google being disproportionally compensated for what is fundamentally other people’s work?” He said the answer appears to be yes. He claimed Google “makes roughly $60 million a year directing folks” to Forbes.com.

So why doesn’t Spanfeller prevent the search engine from indexing the magazine’s content?

“I don’t know that this isn’t a bad idea,” Spanfeller said in a phone interview with CNET News. “But I think that would be hard to do without everyone’s competitors shutting (Google) out as well.”

The sounds like an acknowledgment that Forbes needs Google to compete and that the search engine may provide publications like his a valuable service. That’s at least what Marissa Mayer, a Google exec, told Congress on Wednesday during a hearing on the future of journalism. Google sends 1 billion page views every month to print publications, Mayer testified during the hearing.

He argues, however, that Google does do harm. For example, the blurbs the search engine obtains from news sites often includes enough information to satisfy the major questions about a story. For many people, reading a headline and synopsis about three more people dying of swine flu in Mexico is all some readers want to know. There’s little motivation to click on links to the site that actually produced the news. To some in media, this violates copyright law.

Spanfeller says there’s also frustration when a news organization pays professional journalists to do original reporting and then see links to stories written by amateurs–or worse, blogs that are little more than flimsy rewrites of their content–with higher visibility on Google than their own.

Spanfeller wants Google to do a better job of showcasing professionally created content, and “cease stepping on or over the line of fair use.” This means he wants Google to start providing less information in its news blurbs and crack down on sites that use stories without authorization.

“We show users just enough to make them want to read more,” wrote Alexander Macgillivray, Google’s associate general counsel, wrote last month. “Even though the Copyright Act does not grant a copyright owner a veto over such uses, it is our policy to allow any rights holder…to remove their content from our index.”

The cure?
So what do print execs want from Google? First, the search engine could cure a lot of ills by sharing ad revenue with print companies. After all, it’s their content Google is selling ads against. Forget it; not going to happen, predicts Brady.

“There was a fair amount of pushing from people at the (Washington Post) news group who said: ‘We should make Google pay us for our content,’ Brady said. “I told them ‘They’re never going to do it. They wouldn’t give us a dime.’ (They responded) ‘Well then, we should block it.’ I said ‘Fine, we can go ahead and do that and that’s suicidal.’

“Google built a better mousetrap than the newspapers were able to build,” Brady continued. “That’s part of the reason they’re making the money they’re making. At some point I don’t know what you can do about that other than to try and work it to your advantage.”

There are some media execs looking for new ways to get their content in front of readers without help from Google. Amazon on Wednesday showcased a new large-screen e-reader called the Kindle DX. The device is partly geared toward readers of newspapers, and magazines. Newspaper publishers Hearst Corp., and Rupert Murdoch’s News Corp. have said they will create their own e-readers, which they will use to deliver their own content.

This kind of effort is fine with Brady, only he would like everyone in traditional media to stop obsessing about the past.

“We have to ask, ‘what’s next?’” said Brady who plans to open his own consulting business. “That’s where everybody needs to get to. Because Google isn’t going away and they aren’t writing us checks. Let’s move on. We’re all getting way too hung up on the past, with all the things we should have done 10 years ago, could have done…well, we didn’t. Game over. We should be asking ‘What are the new rules of this game and how do we best take advantage of them.’”